نیلوفر ایرانی

چرا نیلوفر

بخشی از سرمقاله نامه ۱، آبان ١٣٨٩


در طول تاریخ در میان اقوام گوناگون، گلی مشهور به نیلوفر از جایگاه ویژه ای برخوردار بوده است. انسان هایی با هزاران نژاد و فرهنگ مختلف هر یک به سبک ویژه خود و به صورت نمادین آنرا مقدس می شمردند.

در این بین ایرانیان هم نیلوفر را بسیار گرامی می دانستند؛ همانطور که از آثار باستانی بدست آمده از تمدن با شکوه ایران باستان، به این نماد زیبا بسیار بر می خوریم.

نیلوفر در میان گند زار ها و نا پاکی ها رشد می کند و  جالب آنکه با این رشد شگفت انگیز منظره ای زیبا رقم می زند. بدون شک کاوه ها و آرش ها و کوروش ها هم در طول تاریخ این سرزمین، چنین کردند.

متاسفانه امروز فرهنگ کشور ما در جایگاه مطلوبی نیست. بدون شک این وضعیت نا بسامان شایسته ایران و ایرانی نیست.

گویی امروز باید مانند نیلوفر در این لجن زار ها و نا پاکی ها بروییم و بار دیگر فرهنگ نیک خود را این بار متناسب زمان خویش بدست آوریم...


comment نظرات ()
وظیفه ما

بدون شک هر انسانی از هر قوم و نژادی باید به اصالت خودش ببالد و به آن افتخار کند. اما به نظر می رسد هر قومی در برابر گذشتگان و آیندگان خودش مسئول است و در قبال آنها وظایفی دارد که مطمئناً با تحقق این وظایف به هم میهنان زمان خودش هم کمک زیادی کرده است.

در این بین وظیفه ما ایرانیان بسیار خطیر است. با آن فرهنگ غنی که هزاران سال نیاکان ما نگاه داشتند و آن همه مردان و زنان افتخار آفرین در تاریخمان پدید آمدند و برای خودشان و هم دوره هایشان و آیندگانشان افتخار آفریدند. اگر انسان بزرگی در سرزمین ایران زندگی کرده است؛ طبیعتاً وظیفه ایرانیان است که وی را به دنیا بشناسانند تا همه از دستاورد های نیک وی که برای بشریت مفید است بهره ببرند.

جالب آنکه در هر دوره ای از تاریخ هزاران ساله ما که شکوفایی فرهنگی و تمدنی پدید آمده، رویکردی به گذشته در کنار استفاده از روش ها و آیین های نوین مورد نظر بوده است. اگر تاریخمان را بخوانیم و بخواهیم عبرت بگیریم شاید مهم ترین عبرتی که می توان گرفت همین باشد.

آیا نباید کاری کنیم که همانطور که ما به گذشه های دورمان افتخار می کنیم، آیندگان دور هم به ما افتخار کنند؟! با وضعیت کنونی فرهنگی و اجتماعی ما بعید است که آیندگان علاقه ای به یاد کردن از دوران ما داشته باشند و بخواهند از آن به نیکی یاد کنند و برای بهبود فرهنگشان از فرهنگ امروز ما بهره ببرند. حال اگر فرهنگ گذشته را هم نابود کنیم بیشترین ضرر را آیندگان خواهند دید.

امید است با بهبود شرایط امروزمان وظیفه ی خود را در قبال گذشتگان و آیندگان انجام داده باشیم.

بخشی از سرمقاله نامه سوم گاهنامه نیلوفر ایرانی، آذر ١٣٨٩


comment نظرات ()