نیلوفر ایرانی

سرمقاله

در طول تاریخ در میان اقوام گوناگون، نیلوفر از جایگاه ویژه ای برخوردار بوده است. انسان هایی با هزاران نژاد و فرهنگمختلف هر یک به سبک ویژه خود و به صورت نمادین آنرا مقدس می شمردند.

در این بین ایرانیان هم نیلوفر را بسیار گرامی می دانستند. همانطور که از آثار باستانی بدست آمده از تمدن با شکوه ایران باستان از جمله تخت جمشید ، به این نماد زیبا بسیار بر می خوریم. 

شباهت این گیاه زیبا به خورشید یکی از مواردی است که باعث مقدس شمرده شدن نیلوفر در بین ایرانیان بوده  است. از آنجایی که ایرانیان خورشید را واسطه ای بین زمینیان و خداوند می دانستند نیلوفر سِپَند شمرده می شد. 

اما این تنها موردی نبود که باعث می شد نیاکان ما به نیلوفر عشق بورزند. آنان نیلوفر را نماد کمال و رشد می دانستند  و این خود نشانی از فرهنگ غنی نیاکان ما دارد.

نیلوفر در میان گند زار ها و نا پاکی ها رشد می کند و  جالب آنکه با این رشد شگفت انگیز اطراف خود را نیز زیبا می کند. بدون شک کاوه ها و آرش ها و کوروش ها هم در طول تاریخ این سرزمین ، چنین کردند.

متاسفانه امروز فرهنگ کشور ما در جایگاه مطلوبی نیست. بدون شک این وضعیت نا بسامان شایسته ایران و ایرانی نیست.

گویی امروز باید مانند نیلوفر در این لجن زار ها و نا پاکی ها بروییم و بار دیگر فرهنگ نیک  خود را این بار متناسب زمان خویش بدست آوریم . برای این کار تک تک ما باید بخواهیم و با یک یا چند نشریه و سرمقاله ای که توسط کسی که شاید خودش هم آلوده این وضعیت نابسامان فرهنگی باشد چیزی درمان نمی شود.


شماره نخست

 

آبان ١٣٨٩