نیلوفر ایرانی

وظیفه ما

بدون شک هر انسانی از هر قوم و نژادی باید به اصالت خودش ببالد و به آن افتخار کند. اما به نظر می رسد هر قومی در برابر گذشتگان و آیندگان خودش مسئول است و در قبال آنها وظایفی دارد که مطمئناً با تحقق این وظایف به هم میهنان زمان خودش هم کمک زیادی کرده است.

در این بین وظیفه ما ایرانیان بسیار خطیر است. با آن فرهنگ غنی که هزاران سال نیاکان ما نگاه داشتند و آن همه مردان و زنان افتخار آفرین در تاریخمان پدید آمدند و برای خودشان و هم دوره هایشان و آیندگانشان افتخار آفریدند. اگر انسان بزرگی در سرزمین ایران زندگی کرده است؛ طبیعتاً وظیفه ایرانیان است که وی را به دنیا بشناسانند تا همه از دستاورد های نیک وی که برای بشریت مفید است بهره ببرند.

جالب آنکه در هر دوره ای از تاریخ هزاران ساله ما که شکوفایی فرهنگی و تمدنی پدید آمده، رویکردی به گذشته در کنار استفاده از روش ها و آیین های نوین مورد نظر بوده است. اگر تاریخمان را بخوانیم و بخواهیم عبرت بگیریم شاید مهم ترین عبرتی که می توان گرفت همین باشد.

آیا نباید کاری کنیم که همانطور که ما به گذشه های دورمان افتخار می کنیم، آیندگان دور هم به ما افتخار کنند؟! با وضعیت کنونی فرهنگی و اجتماعی ما بعید است که آیندگان علاقه ای به یاد کردن از دوران ما داشته باشند و بخواهند از آن به نیکی یاد کنند و برای بهبود فرهنگشان از فرهنگ امروز ما بهره ببرند. حال اگر فرهنگ گذشته را هم نابود کنیم بیشترین ضرر را آیندگان خواهند دید.

امید است با بهبود شرایط امروزمان وظیفه ی خود را در قبال گذشتگان و آیندگان انجام داده باشیم.

بخشی از سرمقاله نامه سوم گاهنامه نیلوفر ایرانی، آذر ١٣٨٩


comment نظرات ()